Kontakt

Stowarzyszenie Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego

STKZD 42-500 Będzin
ul. Małachowskiego 29
tel. +48 795 422 561

e-mail do Zarządu STKZD
orlowska.stkzd@gmail.com

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło




Informacje o albumie

www.jpg
Album: HELENA MUSIAŁ - 1931-2011 - PRO MEMORIA

4 listopada 2011 r. o wyspie szczęśliwej myślałam i gdy zasnęłam to Ją ujrzałam.
Wiatr niesie słowo
echo je powtarza
spokojnie z zapachem
kadzidła otwórz Panie
moją duszę
niech moja gwiazda
zaświeci na niebios błękicie
Helena Musiał
Dlaczego bywa tak, że odchodzi do Pana "KTOŚ" kogo bardzo cenimy, kochamy, lubimy i szanujemy ? Czytamy jego wiersze w których zawarta jest miłość do dzieci, wnuków, prawnuków, rodziny, przyjaciół, miasta rodzinnego, ojczyzny i Boga.
Ja nie pytam Boga Dlaczego?
Odeszłaś bez pożegnania Kochana Helenko!
Jak pociąg widmo odjechałaś
Wybrałaś się w daleką podróż w przestworza,
Drogą gwiazd do wieczności.
Helenko - Każdy z Nas przyszedł tu dziś aby Ci coś ofiarować na odejście do Pana. Przyniósł Ci swoje serce, które krwawi, gdyż los tak chciał i Ciebie już wśród Nas Twórców Kultury już nie ma.
Helenko - zawsze i wszędzie z ust Twoich płynęły ciepłe słowa. Twoje gesty, spojrzenia wyrażały tak wiele ,że Ja i Każdy z Nas tu zgromadzonych rozumiał co Nam przekazywałaś. Co z siebie Samej chciałaś Nam ofiarować. Już nie będzie spotkań z poezja w tle z twoimi wiernymi słuchaczami w kawiarenkach literackich , warsztatów artystycznych , wernisaży , wystaw, plenerów - na ostatnim czerwcowym w ruinach zamku biskupiego w Siewierzu obdarowywałaś Nas fluidami dobra. I dałaś Nam całą siebie taką jaką byłaś- dobrym człowiekiem. Nie będzie już spotkań wigilijnych i herbatki w twojej ulubionej filiżance i wierszy , którymi Nas obdarowywałaś.
Zabrałeś Nam Ją Panie. Teraz Tobie pisze cudne pokrzepiające życie ?wiersze. Tam jest dużo papieru i atramentu. Maluje obrazy jak pejzaż księżycowy.
Jeszcze nie tak dawno opłakiwałaś odejście poety prozaika z Dąbrowy Górniczej - Waldemara Brzostowskiego, fraszkopisarza Tadeusza Twardowskiego , plastyczkę Zofię Pustułkę-Kowalczyk i poetę z Czeladzi Janusza Pulkowskiego.
Helenko... Jedyna taka niepowtarzalna byłaś. Ktoś pierwszy zadzwoni życzenia złoży, kto uśmiechem obdarzy, kto przytuli stęsknionego wędrowca. Mówiłaś do Mnie "Moje Słoneczko" a ile takich słoneczek stanęło na Twojej drodze. Tylko On Jeden Wie. Tylko On.
Artysta-cóż znaczy to słowo-tak byłaś wielka Helenko w poezji, w malarstwie i w życiu artystycznym. Do końca swoich dni pracowałaś społecznie w Stowarzyszeniu Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego, do którego należałaś od 2004 roku.
51 dni temu zostałaś odznaczona "Zasłużony Dla Kultury Polskiej" odznaką przyznanym przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Rzeczypospolitej Polskiej. Z Wyższej Szkoły Biznesu w Dąbrowie Górniczej otrzymałaś książki twojego autorstwa pt."W Krainie Tęczy" dedykowanym córkom: Tereni i Marii, wnukom : Ani, Oli, Emilii , Adamowi, prawnukom: Miłoszowi, Teodorowi i Idze.
Z Twoim mottem:... "Każdy Dzień niech
zaowocuje nowym
wyzwaniem i dobrym
słowem dla drugiego
człowieka".
Droga przyjaciółko brałaś udział w niezliczonej ilości konkursach plastycznych i poetyckich . Prace Twoje były nagradzane i wyróżniane. Mówiłaś Nam ,że dostałaś "Iskrę Bożą" i dlatego malowałaś i pisałaś. Twoje prace znalazły uznanie i schronienie w domach przyjaznych ludzi - w Anglii, Kanadzie, Norwegii, Belgii, Francji i ojczystym Kraju. Twoja Ziemia Zagłębiowska kłania Ci się w pas. Za pejzaże , horyzonty, kolorowe kwiaty, malwy niezapominajki , wschody i zachody słońca i Za Ciebie. Ptaszki , które karmiłaś teraz tam Ci ćwierkają. Zdążyłaś zobaczyć swoje "Osty w górach" w Wiadomościach Łęckich z września-października br. Największą nagrodą dla Ciebie Helenko były brawa od słuchaczy Twojej poezji i nie tylko.
Dziś , gdy tu jestem Obok-Ciebie już nie Ma, ale w moim i wszystkich Tu zgromadzonych i tych nieobecnych, którzy przyjść nie mogli, aby Ci powiedzieć DO ZOBACZENIA - sercach tli się nadzieja , że już nie cierpisz-odpoczywasz snem wiecznym.
Kochana Helenko -jesteśmy wszyscy bezradni , bo o śmierci trudno pisać. Tak trudno, że nasze Serca pękają z bólu po stracie tak wspaniałej koleżanki, przyjaciółki, Mamuśki, babci, prababci, cioci, kuzynki, siostry... Droga Koleżanko tu przy wszystkich oddaję Ci hołd na chwałę Bożą, którego tak Bardzo Kochałaś. To wiatr napisał scenariusz Twojego życia . To tylko wiatr. Pan prowadził Cię swoimi drogami i bym Twoim sternikiem, Ty płynąc po Jego morzu i w Jego łódce trafiałaś czasem na bezradność, czasem na burzę, która niszczy wszystko, ale jak sama mówiłaś tylko po to , aby zbudować cos cenniejszego i bardziej wartościowego ... być zawsze Obok Serca Jezusowego i Matki Bożej. Było warto mówiłaś , było warto. Już jesteś u Niego i Brama Raju dla Ciebie jest otwarta... Za pewno Helenko chciałabyś wszystkim zgromadzonym w tej świątyni , Którzy Cię pożegnać przyszli przekazać słowa:


Pozwalasz mi Boże
Patrzeć na dzieła rąk Twoich
I zachwycać się ich pięknem
Pozwalasz mi w cichości serca Jezusowego,
Cieszyć się Jego Majestatem,
Czuję Twoje ogarniające Tchnienie miłości.
Kim jesteś Boże , Że Mnie miłujesz?
W szczególny sposób dziękuję za opiekę i miłość mi oddaną i ciepło rak, uścisków i spojrzeń podczas mego pobytu w domu i w szpitalu i ostatnich dni życia. Dziękuję moim ukochanym córeczkom Marii i Tereni z rodzinami , dziękuję przyjaciółkom od serca , Twórcom Kultury, lekarzom i pielęgniarkom oraz kapłanom. Dziękuję za wyrozumiałość i dobroć. Bo gesty dobroci są jak letnie kwiaty wsunięte między kartki moich wierszy. Dziękuję tym bezimiennym , którzy mnie odwiedzali i myśleli o Mnie ciepło. Dzwonili.
Nic nie jest zakryte przed Panem . Nawet Najgłębsze tajemnice są blisko Niego. Wszystkie Jego tajemnice zabrałaś z sobą. A My no cóż.
Gdy już z oddamy Ci hołd i złożymy Twoje ciało do grobu, podarujemy Ci mnóstwo Piękna ukrytego w kwiatach i łzy , które będą się lać strumieniami, powrócimy w wielkim smutku do swoich domów.
Rozważymy to wszystko , że:
Bóg Cię nam dał
Bóg Cię Nam wziął
Bogu Niech Będą
Dzięki
I Mam nadzieję ,iż pamięć na modlitwie w Jej intencji przybliży Jej szczęście wieczne.


W imieniu członków stowarzyszenia opracowała i napisała Kol. Barbara Marzec - poetka z Sosnowca
Członek Stowarzyszenia Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego w Będzinie.
Nie dodano zdjęć do albumu.
Wygenerowano w sekund: 0.03
4,660,265 unikalnych wizyt